Sho's AI Factory
‹ Blog

Dobre praktyki w strukturze organizacji w erze AI

Opublikowano: · Zaktualizowano:

22 września 2026 roku. Ukazał się Opus 5.5. Opus 5.5 bez wątpienia zmienił reguły gry.

Do tego czasu używałem na zmianę Claude Code i Codex i zaczynałem myśleć, że sol z Codex jest chyba lepszy z tej dwójki.

Na początku października, zirytowany tym, że Codex został znerfiony, przeszedłem na Claude Code i byłem zdumiony, o ile lepszy się stał.

Wszystko, czego chciałem, się spełniało. Wszystko, co chciałem zrobić, mogłem zrobić.

Jak Luffy po odblokowaniu Gear 5 szalałem z radości. Potem poczułem strach.

To coś jest teraz wyraźnie mądrzejsze od ludzi. Muszę przemyśleć wszystko od nowa, stawiając AI w centrum.

A teraz o organizacjach.

W erze AI wąskim gardłem w pracy umysłowej są ludzie.

Najwięcej czasu zajmuje uzgadnianie spraw z ludźmi.

W każdej organizacji nieuchronnie pojawiają się uzgodnienia i konsultacje, wnioski i zatwierdzenia oraz oceny. Do tej pory praca specjalistyczna zajmowała dużo czasu, więc czas na uzgodnienia i konsultacje był stosunkowo niewielki. Teraz jednak AI wykonuje pracę w zawrotnym tempie, więc czas spędzany „między ludźmi” stał się stosunkowo duży.

Na przykład AI pisze kod w 10 minut, a potem na jego przegląd przez człowieka czeka się 2 dni. AI przygotowuje propozycję w godzinę, a zatwierdzenie trwa tydzień. Nawet jeśli praca przyspieszy 10-krotnie, to przy niezmienionym czasie oczekiwania całość prawie wcale nie przyspieszy.

W przyszłości, w której ludzie zawsze będą wąskim gardłem, jaki jest idealny kształt organizacji i idealna forma zatrudnienia? Podzielę branże na dwa typy i przemyślę to.

Branże oparte na wiedzy

To branże takie jak oprogramowanie, projektowanie, doradztwo i media, w których większość efektów pracy pochodzi z ludzkich głów.

W tych branżach wąskim gardłem są ludzie. Pracę wykonuje AI, więc pozostaje decydowanie, „co budujemy” i „czy to jest wystarczająco dobre”. Im więcej osób podejmuje te decyzje, tym więcej uzgodnień i tym wolniej wszystko idzie.

Wraz ze wzrostem liczby osób liczba kanałów komunikacji rośnie niemal z kwadratem tej liczby. Przy 3 osobach są 3 kanały, przy 10 osobach – 45. Przed AI nowi ludzie zwracali się dzięki dodatkowej wykonanej pracy. Teraz, gdy pracę wykonuje AI, dodawanie ludzi dodaje tylko kanały komunikacji.

Uważam, że tym branżom odpowiada taki kształt organizacji:

Zmienia się też forma zatrudnienia. Zamiast zatrudniać wiele osób i nimi zarządzać, szybciej jest podpisać umowy z kilkoma osobami, które mają uprawnienia decyzyjne i potrafią z nich korzystać. Także ocena lepiej odpowiada rzeczywistości, gdy mierzy, co ktoś zdecydował i dostarczył, a nie ile pracował.

W skrajnej wersji ideałem dla branż opartych na wiedzy jest „jednoosobowa firma, która dowodzi AI”. Skoro dodawanie ludzi spowalnia, najszybszą opcją jest ich nie dodawać.

Branże kapitałochłonne

To branże takie jak przemysł wytwórczy, infrastruktura, nieruchomości i handel detaliczny, które wymagają dużych pieniędzy i sprzętu.

W tych branżach jedna osoba nie poradzi sobie sama. Budowa fabryki czy otwarcie sklepu wymaga zgody banków, administracji, partnerów biznesowych i lokalnej społeczności. Bez względu na to, jak zdolne jest AI, dopóki drugą stroną jest człowiek, praca nad osiąganiem porozumienia pozostaje.

Dlatego w tych branżach uzgodnienia między ludźmi są ważne. Uzgodnienia stają się sednem pracy.

AI zmienia pracę przed uzgodnieniami i po nich.

Ludzie mogą poświęcić czas na rozmowę z drugą stroną i osiąganie porozumienia. Czas, który wcześniej szedł na przygotowywanie materiałów, mogą przeznaczyć na spotkania z ludźmi.

Uważam, że tym branżom odpowiada taki kształt organizacji:

Pod względem zatrudnienia oznacza to mniej wewnętrznych koordynatorów i więcej osób, które potrafią budować zaufanie z partnerami zewnętrznymi. AI nie zbuduje relacji z partnerami biznesowymi i lokalnymi społecznościami. Wartość ludzi będzie się skupiać tam, gdzie łączą ludzi z ludźmi.

Gdzie leży granica tego, co może prowadzić jedna osoba?

Do tej pory pisałem, że „im więcej ludzi, tym wolniej”. Czy zatem mniej ludzi to zawsze lepiej? Spróbuję sam sobie zaprzeczyć.

AI radykalnie poszerzyło to, co może zrobić jedna osoba.

Czy w takim razie SoftBank mógłby prowadzić sam Masayoshi Son? Nie.

Masayoshi Sonowi nie brakuje rąk do pracy. Materiały i wyliczenia ma w jednej chwili, jeśli poprosi o nie AI. Brakuje mu tych dwóch rzeczy:

AI przyspieszyło pracę. Liczba decyzji i liczba relacji z ludźmi nie rośnie, nawet z AI.

A co z Google, firmą AI? Firma, która powinna wykorzystywać AI lepiej niż ktokolwiek inny, wciąż zatrudnia znacznie ponad sto tysięcy osób.

Każdy z produktów Google – wyszukiwarka, reklamy, YouTube, Android i chmura – ma skalę całej firmy. Do tego potrzebuje infrastruktury: centrów danych, chipów i energii. Negocjuje też z regulatorami w każdym kraju. Wygląda na firmę opartą na wiedzy, ale w rzeczywistości ma też dużą stronę kapitałochłonną. Decyzje i relacje jednej osoby nie wystarczyłyby nawet w przybliżeniu.

Innymi słowy, granicy tego, co może prowadzić jedna osoba, nie wyznacza ilość pracy. Wyznacza ją liczba decyzji i liczba relacji z ludźmi.

Czy więc „mniej ludzi to lepiej” było błędem? Nie, nie było.

Załóżmy, że tworzysz produkt. Lepiej zbudować go w małym zespole. Uzgodnienia między ludźmi zajmują więcej czasu niż sama praca.

Z drugiej strony jedna osoba nie jest w stanie prowadzić YouTube, AdSense i całej reszty. Nikt nie poprowadzi w pojedynkę całej firmy.

Dlatego firma zwiększa zatrudnienie. Ale jednostki w organizacji utrzymuje małe. Mały zespół YouTube decyduje o YouTube, a mały zespół AdSense decyduje o AdSense. Nie trzeba konsultować się z zespołem YouTube, żeby zdecydować coś w sprawie AdSense.

Nawet gdy firma rośnie, mniejsze jednostki w organizacji są szybsze. Wielkość firmy wyznacza liczba prowadzonych przez nią biznesów i liczba jej relacji ze światem zewnętrznym. Każda jednostka powinna być jak najmniejsza.

Na zakończenie

W obu typach branż zasada budowania organizacji w erze AI jest taka sama. Pracę zostaw AI, a ludzie niech poświęcają czas na „decydowanie” i „osiąganie porozumienia”.

W branżach opartych na wiedzy przyspieszasz, zmniejszając liczbę osób, które decydują. W branżach kapitałochłonnych przyspieszasz, dając uprawnienia osobom, które osiągają porozumienie. Nawet gdy firma rośnie, utrzymuj małe jednostki w organizacji.

AI będzie się dalej poprawiać. Im szybsza będzie praca, tym bardziej będzie rzucać się w oczy ludzka powolność. Myślę, że naprzód wysuną się te firmy, które przebudują swoje organizacje pod kątem AI.